آپلودسنتر آپ98

 
 
نظرات ()

 

نامداران صومعه سرا

 

 

جای بسی تاسف است که علم و آگاهی ما از نامداران ، مشاهیر ، مفاخر ، فضلا ، شخصیتهای برجسته و هنرمندان منطقه صومعه سرا،آن قدر محدود است که گاه فقط به بیان نام و محدوده فعالیت علمی شان خلاصه می شود؛در حالی که این ناحیه از گیلان که باید آن را یکی از پرآوازه ترین و معروفترین ناحیه گیلان قدیم دانست، مردان و زنان بزرگ و پـرآوازه ای پــرورش یافتــه اند که تعداد آنها فزون از شمار است.

بسیاری از این مشاهیر و مفاخر ، یا نویســـنده و ادیب و یا زاهد و عارف و عالــم به علوم دیـــنی و اجتماعی بوده اند که به علت آشوب زادگاهشان ، یا به سبب آن که موطنشان را برای جولان افکارشان تــــنگ می دیدند ، هجرت اختیار نموده ، به مراکز علمی روی آورده و همانجا رحل اقامت افکنده اند .

در این وبلاگ بر آن هستیم تا به شرح حال مشاهیر و نامداران صومعه سرا پرداخته و با شرح حال ایشان آشنا شویم که متاسفانه ، به علت ازدیاد اسامی و در دسترس نبودن شرح حال تمامی نام آوران ؛ به ویژه معاصر ، حق تمامی آنها ادا نشده و فقط به ذکر تعدادی از آنها اکتفا گردیده است.

 

برزیگر :

دکتر انوش برزیگر به سال 1326 در میانده صومعه سرا متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود و رشت به اتمام رسانید. سپس در رشته پزشکی از دانشگاه شهید بهشتی (دانشگاه ملی سابق ) به اخذ درجه دکترا نائل گردید. دوره تخصصی داخلی و دوره فوق تخصص قلب و عروق را نیز در همین دانشگاه گذرانید . وی سالها در دانشگاه علوم پزشکی گیلان ، تدریس کرده و در اولین فارغ التحصیلی این دانشگاه به عنوان استاد نمونه معرفی گردید و در حال حاضر ، دانشیـــار و معاون آموزشی دانشگاه مزبــور می باشد . دکتر برزیگر عضو هیئت امنای دانشگاه ، عضو هیئت ممتحنه « پره بورد » تخصصی وزارت بهداشت  و درمان و آموزش پزشکی ، عضو هیئت مدیره جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران و دادستان نظام پزشکی گیلان می باشد. وی از متخصصان به نام قلب و عروق و بنیانگذار و مدیر گروه داخلی قلب و رییس دپارتمان قلب و عروق بیمارستان دکتر حشمت رشت است . آثاری که از وی منتشر شده از این قرار است : کتاب تشخیص بیماری های قلب و عروق به روش سمع قلب ، کتاب ِآریتمیها و آنتی آریتمی، نظارت در ترجمه کتابهای بیماری های قلب و عروق اطفال (طب نلسون)  و اکتروکاردیوگرافی (برانوالد) . همچنین 12مقاله تحقیقی در مورد بیماری های قلب و عروق در نشریات  پزشکی به چاپ رسانیده و در بهمن ماه 1373 به عنوان محقق نمونه دانشگاه علوم پزشکی گیلان انتخاب شده است. از انوش برزیگر در بسیاری از مقاله ها به عنوان پروفسور یاد می شود، احمد مـسعود صومعه سرایی هم از دیگر پروفسورهای این منطقه است که دکترای داروسازی و  MPHداشته ، و هم اکنون در دانشگاه های تهران و همچنین اروپا و امریکا تدریس می کند.

بهزادی:

دکتر حمید بهزادی بسال 1312 شمسی در عربان صومعه سرا چشم به جهان گشود. تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته های فلسفه حقوق و علوم تربیتی در تهران به پایان رسانید و سپس به امریکا عزیمت  کرد و تحصیلات خود را در دانشگاههای کلمبیا و ایندیانا ادامه داد و به دریافت عنوان  دکترا با درجه ممتاز نائل گردید. رساله دکترای او تحت عنوان « سیاست خارجی امریکا و دخالت آن کشور در خاورمیانه از طریق پیمانهای دو جانبه و چند جانبه » از سوی وزارت خارجه ایالات متحده ، به عنوان یک تحقیق مسند شناخته شد. وی در دوران تحصیلات ، مدتی ریاست سازمان جهانی دانشجویان را به عهده داشت. در سال 1347 به ایران بازگشت و در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. وی در آبان ماه سال 1356  چشم از جهان پوشید. او در طی دوران تدریس در دانشگاه تهران و دانشگاه ملی، مقالات و کتابهایی به رشته نگارش کشید که کتابهای «قدرتهای بزرگ و صلح بین المللی» و « ناسیونالیسم و تاثیر آن بر تصمیم گیری و روابط بین المللی » از این جمله اند.

مهدي تجلي پور:

محقق و دانشمند معاصر دكتر مهدي تجلي پور به سال 1313 هجري شمسي در عربان صومعه سرا و در خانواده اي متوسط ديده به جهان گشود . در سال 1333 از دانشسراي مقدماتي رشت فارغ التحصيل شد و سال بعد پس از اخذ ديپلم دبيرستان به خدمت آموزش و پرورش شهرستان زادگاهش در آمد . در سال 1342 در رشته ي علوم طبيعي ، از دانشسراي عالي تهران فارغ التحصيل شد . پس از 77آن چند سالي در دبيرستان ها به تدريس اشتغال داشت و در سال 1343 ازدواج كرد .

وي كه از استعداد سرشار و پشتكاري كم نظير برخوردار بود ، از آن زمان به كار ترجمه و تاليف پرداخت . بزرگترين اثر او « دايره المعارف  دانش بشر » است . تاليف اين كتاب گواهي بر خستگي ناپذير بودنش در راه دانش است . ديگر آثار او در آن زمان عبارتند از :

- ترجمه ي كتاب زندگي در دريا ، اثر رنه لژاندر .

- ترجمه ي كتاب اندازه گيري زمان ، اثر پروفسور زاولسكي

- ترجمه ي كتاب ميمون برهنه ، اثر دسموند موريس .

- تاليف كتاب تلاش براي زندگي

- تاليف كتاب گياهان گوشتخوار و عجيب عالم .

- تاليف كتاب زندگي اجتماعي جانوران .

ـ سرپرستي تنظيم و تدوين هفدهجلدكتاب تمريني براي شركت درامتحانات ورودي دانشگاهها وموسسات آموزش عالي .

ـ چاپ سي و هفت مقاله ي علمي در شماره هاي مختلف مجله ي سخن .

در سالهاي 47- 1346 ، به كار پژوهش هاي دريايي همت گماشت ، و توجهش به شناسايي ، رده بندي و اكولوژي جانوران كف زي ، به ويژه نرم تنان آب هاي ايران جلب گرديد . از نرم تنان بنادر و سواحل و جزاير ايراني خليج فارس ، چند بار نمونه براداري كرد و به شناسايي آنها پرداخت . سپس جهت گذراندن دوره ي دكتراي علوم طبيعي عازم كشور فرانسه شد . در سال 1352 ، موفق به اخذ درجه ي دكتراي دولتي ، با امتياز « بسيار افتخار آميز « همراه با تقدير كتبي هيات ممتحنه از دانشگاه «مون پليه» گرديد . عنوان تز دكتراي وي نرم تنان خليج فارس است كه بعدها به صورت كتاب در  دانشگاه « مون پليه » به چاپ رسيد . او ضمن گذراندن دوره ي دكترا ، براي كار با ميكروسكوپ الكتروني نيز تخصص گرفت .

دكتر تجلي پور ، كه عضو انجمن نرم تن شناسان اروپا بود ، پس از بازگشت به ايران ، كار دانشگاهي خود را از دانشكده ي دامپزشكي دانشگاه تهران آغاز كرد . او ضمن تدريس در دانشگاه و عضويت در انجمن علوم و فنون دريايي ايران همچنان به كار پژوهش در زمينه ي خصوصيات آب هاي ايران مشغول بود  ضمن چند سفر پژوهشي به بنادر و جزاير خليج فارس و درياي عمان و شناسايي و مطالعه ي بيشتر نرم تنان آن مناطق ، به تكميل اطلاعات خود پرداخت ، تا آنجا كه در مجمع نرم تن شناسان اروپا ، درباره ي نرم تنان خليج فارس و درياي عمان صاحب نظر گرديد .

پس از بررسي آب هاي خليج فارس و درياي عمان ، به پژوهش در آب هاي درياي خزر و آب هاي داخلي ايران پرداخت . پژوهش نرم تنان خزر را با يك طرح چهار ساله آغاز كرد و درياي خزر را از خطر ساحل تا عمق دويست متري ، چندين بار نمونه برداري كرد . دكتر تجلي پور موفق شد يازده نمونه از نرم تنان درياي خزر را براي اولين بار به دنيا معرفي كند . حاصل بخشي از پژوهش هاي او در درياي خزر ، در سال 1358 ، در كتابي تحت عنوان بررسي جانوران بستر درياي خزر ( ٍآستارا – انزلي ) ، به وسيله ي انجمن علوم و فنون دريايي ايران به چاپ رسيده است .

-كتاب نرم تن شناسي ( براي دوره ي دانشوري دانشكده ي علوم دريايي )

-كتاب بررسي جانوران بستر درياي خزر ( آستارا – انزلي )

-كتاب نرم تنان مرواريد ساز خليج فارس

-كتاب نرم تنان رودخانه اي و آب شيرين ايران . ( تصحيح گزارش هيات علمي اتريشي درباره ي نامگذاري نرم تنان ايران )

- ترجمه ي كتاب تشريح و كالبد گشايي جانوران ، جلد اول بي مهـــرگان ( بي مهره ها )

وهمچنين مقالات بسياري در نشريات معتبر فرانسه و ايران را شامل ميشود.

از سال 1357 دكتر تجلي پور به جنوب كشور منتقل شد و تا آخرين روز حيات در خدمت دانشكده ي علوم دانشگاه اهواز بود . او با استفاده از فرصت اقامت در جنوب ايران به مطالعات علمي و تاليف و ترجمه ادامه داده به تاليف كتاب نرم تنان مرواريد ساز خليج فارس پرداخت تا كليدي براي گشايش راه صيد مرواريد و پرورش آن در ايران باشد و نيز به جهت رفع مشكل آزمايشگاه هاي تشريح در مدارس و دانشگاه هاي كشور ، كتاب « تشريح و كالبد گشايي جانوران بي مهره » را ترجمه كرد . هنگام فوت وي اين هر سه كتاب زير چاپ بودند .

در تير ماه 1361 قلب تپنده و پر اميد تجلي پور از حركت باز ايستاد و كتاب زندگي استادي دانشمند و پژوهنده اي پر توان بسته شد در حالي كه كارهاي نيمه تمام بسيار داشت .

دكتر تجلي پور علاوه بر تدريس از اولين كساني بود كه در راه تقويت جنبه هاي هنري جوانان تلاش كرد . در سال 1335 اولين تاتر شهرستان صومعه سرا توسط وي در راهروي مدرسه ي شمس به اجرا در آمد . اجراي نمايش « پشيمان » بازتاب گسترده اي پيدا كرد به نحوي كه تنگ نظران بي مايه تاب تحمل نداشتند و زمزمه مخالفت سر دادند اما استقبال و اشتياق مردم هنوز دوست به ويژه فرهنگيان مقاوم باعث شد تا دكتر تجلي پور نمايش « خسيس » را به صحنه ببرد و نام خود را به عنوان بنيانگذار تاتر شهرستان صومعه سرا به ثبت برساند

رضوی نژاد :

میر ابوطالب رضوی نژاد صومعه سرائی ، فرزند محمد علی در سال 1309 شمسی پا به عرصه وجود گذاشت . در سال 1328 با اخذ دیپلم دانشسرای مقدماتی ، در زادگاه خود به انجام  خدمات فرهنگی اشتغال یافت. در سال 1330 با اخذ دیپلم ادبی در کنکور دانشکده حقوق تهران شرکت نمود و در سال 1334 به اخذ لیسانسیه حقوق در رشته قضایی ، وارد خدمات دادگستری گردید و با عنوان دادرس دادگاه شهرستان لاهیجان و ریاست دادگستری شهرستان لاهیجان و بازرس قضایی وزارت  دادگستری و نایب  رییس کمیسیون دادگستری مجلس شورای ملی انجام وظیفه قضایی نمود. در دوره بیست و چهارم ، نماینده مردم شهرستان صومعه سرا در مجلس شورای ملی بود . در سال 1358 به افتخار بازنشستگی نائل گردید و موفق به اخذ پروانه وکالت پایه یک دادگستری شد . وی با پشتوانه نزدیک به پنجاه سال خدمات فرهنگی ، قضایی،  پارلمانی و تحقیقاتی ، 14 جلد کتاب اجتماعی ، تاریخی ِ، فلسفی ، عرفانی و حقوقی در زمینه های مختلف حقایق زندگی انسانها ، تالیف نموده است.

رهبر :

ابراهیم رهبر به سال 1317 شمسی در صومعه سرا زاده شد. دوره های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رسانیده و از دانشگاه تهران ( دانشکده علوم ) لیسانس در رشته زمین شناسی گرفته است. اکنون بعد از سالها خدمت دولتی و تدریس ، بازنشسته شده و تمام وقت به کار داستان نویسی اشتغال دارد. از این نویسنده ، کتابهای مهربانان و سه نمایشنامه ، دود ( مجموعه داستان) من در تهرانم  ( مجموعه داستان) سوگواران ( مجموعه داستان ) انتشار یافته است . در سالهای اخیر نیز 25 داستان کوتاه از او در مجله ها چاپ شده است. ابراهیم رهبر از اعضای گروه پژوهشگران ایران است.

شیخ عبدالقادر گیلانی :

عارف بلند پایه ، صوفی صافی نهاد ، حضرت ابومحمد محیی الدین عبدالقادر بن ابوصالح گیـلانی (جیلانی) ملقب به « غوث اعظم » موسس سلسله علویه « قادریه » از فرق اهل سنت ، در آغاز ماه رمضان 471 ه. ق در دهکده پشتیر صومعه سرا دیده به جهان گشود. پدرش مرد وارسته ابوصالح گیلانی و مــادرش ام الخیر بی بی  فاطمه ، دختر عارف بلند پایه شیخ سید ابو عبدالله صومعه ای بود. شیخ عبدالقادر علوم مقدماتی را نزد ابو  ذکریای تبریزی فرا گرفت و در سال 488 ه. ق موطن خود را به قصد بغداد ترک کرد. او در شهر بغداد نزد اساتید مسلم از جمله ابوبکر محمد بن احمد ابوطالب بن یوسف علوم زمان را فرا گرفت و سپس به حلقه شاگردی علی بن ابی سعد مخزومی عارف بزرگ پیوست و به تکمیل معلومات پرداخت. او پس از چندی در مدرسه مخزومیِ، جانشین استاد گردید و به وعظ و ارشاد پرداخت. دیری نگذشت که آوازه زهد و تقوای او به همه جا رسید. مردم از همه نقــاط به زیارتـــش می شتافتند و نصایحــش را به جــان و دل می پذیرفتند . در مقام عرفان ، کمتر عالمی به حد مرتبت او می رسید . در صـلابت عزم و شجــاعت طبع بی همتا بود. ایستادگی وی در ریاضت تن و خوار داشتن نفس ، به استواری کوه طعنه می زد. روزه چهل روزه می گرفت و سالها تن به بستر نمی سپرد و راه خواب بر چشم می بست. او طریقه ای را در تصوف بنیاد نهاد که به نام خود او ؛ یعنی « قادریه » معروف شد . این طریقه در نقاط مختلف ایران و برخی از ممالک دیگر از جمله هندوستان و ترکیه و برخی از کشورهای عربی رواج یافت و هنوز هم گروه هایی از عرفا به طریقه مزبور تعلق دارند . او علاوه بر مقام شامخی که در تصوف و عرفان داشت ، شاعری توانا ، حکیم ، فیلسوف و دانشمند بود و آثار متعددی به زبانهای فارسی و عربی از خود به یادگار گذاشت. او مدرسه ای به نام « باب الارج » به سال 528 ه . ق در بغداد احداث نمود که در آن ده رشته از فقه و علوم تدریس می شد. سرانجام شب شنبه هشتم ربیع الاول 650 ه. ق خرقه تهی فرمود و در مدرسه اش ، واقع در محله باب الشیخ بغداد به خاک سپرده شد.

صالح ضیابری:

نامش سید عبدالوهاب و نام خانوادگیش « صالح » و به همین نام معروفیت داشته است. سید عبدالوهاب صالح ضیابری فرزند حجه الاسلام آقا سید صالح ضیابری ، به سال 1294 هـ . ق در ضیابر صومعه سرا دیده به جهان گشود . تحصیلات مقدماتی را در رشت نزد مرحوم حاج میرزا علی مجتهد رشتی فرا گرفت و آنگاه به نجف اشرف عزیمت کرد ، از محضر عالمان وقت مانند: حاج ملا محمد شربیانی ، حاج ملا علی نهاوندی ، آخوند حاج محمد کاظم خراسانی بهره های علمی به خصوص در زمینه فقه و اصول گرفت و اجازه اجتهاد یافت. او پس از دوازده سال فقه در دین در اواخر سال 1322 ه . ق به رشت مراجعت نمود و پس از ورود به رشت به تدریس فقه و اصول پرداخت. از شاگردان مشهورش شیخ علی ناصرانی و شیخ یونس ( میرزا کوچک خان جنگلی) و سید رضی رودباری بودند. در سال 1324 هـ. ق که زمزمه مشروطه خواهی آغاز شد ،  صالح به جرگه مشروطه طلبان پیوست. پس از صدور فرمان مشروطیت در آن سال ، سید عبدالوهاب جزء اولین منتخبین بود که به عضویت « انجمن ایالتی گیلان » در آمد . در استبداد صغیر و قیام محمد علی شاه بر ضد مشروطه که منجر به توپ بستن مجلس و دستگیری آزادیخواهان شد ، سید عبدالوهاب به فرمان پادشاه، نفی بلد و به مشهد اعزام گردید . بعد از مدت سه ماه پادرمیانی عده ای از اعاظم اجازه بازگشت یافت به این شرط که مقیم رشت نشود . لاجرم به ضیابر زادگاه خود عزیمت کرد. بعد از قیام مشروطه طلبان رشت و قتل آقا بالاخان سردار افخم حاکم مستبد گیلان و تشکیل مجدد انجمن ایالتی ، آقا سید الوهاب صالح به رشت منفصل و قوای روس در شهرهای تبریز ، رشت و انزلی به تعرض مسلحانه پرداختند ، بسیاری از آزادیخواهان دستگیر و برخی از آنها بر اثر محاکمات قلابی در رشت و انزلی از طرف نکراسف کنسول وقت روس در رشت به دار آویخته شدند. در این جریان آقا سید عبدالوهاب صالح و جمعی از سران را مغلولاً به بادکوبه فرستاده و در شهر گرداندند که پس از پایان ماجرا و رهایی از زندان  ، آقای صالح و فرزند ارشدش سید صالح صالح ( ایشان از دانشمندان گیلان و رییس یکی از شعب دیوان کشور بودن ) از راه بادکوبه عازم استانبول شدند و از آنجا از طریق حلب و بغداد راهی عتبات عالیات گردیدند . سه سال پس از این ماجرا ؛ یعنی در ایامی که جنگ بین الملل اول آغاز شد ، آقا سید عبدالوهاب خود را به رشت رسانید. وقتی که میرزا کوچک در جنگل قیام کرد و به پیروزیهایی دست یافت و علناً و رسماً سازمانی به نام« هیئت اتحاد اسلام» در کسما تاسیس کرد، آقای صالح در آن هیئت با عنوان ریاست به کار پرداخت . پس از پایان کار جنگل، کماکان در رشت به امور اجتماعی مشغول بود و مرجعیت داشت . در سال 1344 هـ . ق (1304 ه. ش) به نمایندگی مجلس موسسان انتخاب شد و سرانجام در روز دوشنبه 15 مرداد 1317 هـ . ش زندگی را بدرود گفت و در گورستان «مدیریه» رشت در مقبره خانوادگی آقا سید شرف الدین فرزند سید عبدالله ( شاه شرف یا شرف شاه) و به بیست و نه واسطه به حضرت امام موسی کاظم (ع) منتهی می گردد . مرحوم صالح ضیابری داماد  آقا شیخ جواد مجتهد رشتی بود. از این خانواده، شخصیت های فقهی، علمی و... برخاسته اند.

((مطلب فوق از نوشته های آقای -عمار طالبی خاکيانی- ميباشد.باتشکر))



کلمات کلیدی :
نویسنده : scna
تاریخ : ۱۳۸٤/۱٢/۱۳
زمان : ۱:٤۸ ‎ب.ظ


 

قالب وبلاگ

هاست لينوكس

مرجع راهنمای وبلاگ نویسان

سفارش طراحی اختصاصی قالب وب سايت و قالب وبلاگ

طراحي وب

شارژ ایرانسل

فال حافظ